Siena – Terzo di San Martino

Na południowy wschód od Campo: Terzo di San Martino

Po przejściu za Palazzo Pubblico znajdziesz się o kilka poziomów niżej, na Piazza del Mercato, będącym obecnie głównie parkingiem samochowym, z platformą widokową na końcu. Można tu sobie zdać sprawę, jak gwałtownie kończy się miasto: na lewo i prawo przez kilkaset metrów wznoszą się kwartały wzdłuż terzi, lecz w środku teren opada do wiejskiej doliny.

W szczytowej części Campo, na przecięciu głównych ulic, jest Loggia di Mercanzia, gdzie kupcy przeprowadzali swe transakcje. Jest to konstrukcja XV-wieczna, w zasadzie renesansowa, ale nisze ze świętymi są gotyckie. Idąc stąd wzdłuż Banchi di Sotto, przechodzi się koło Palazzo Piccolomini, bardziej jednoznacznie renesansowego budyneku, wzniesionego przez Bernarda Rossellino — architekta zatrudnionego przez sieneńskiego papieża Piusa II (Enea Piccolomini) w Pienza. Obecnie mieści się tu archiwum państwowe (pn.-pt. 9.00-13.00; wstęp wolny—pytać w recepcji), gdzie wystawiane są malowane okładki Ta\olette di Biccherna, miejskich ksiąg rachunkowych. Wcześniejsze obrazy poświęcone są tematom religijnym, lecz wkrótce przechodzą ku świeckim wizerunkom z życia miasta: mnisi sprawdzający rachunki, zwycięstwa nad florentyńczykami, zburzenie hiszpańskiej twierdzy, wjazd Cosima I.

Idąc w kierunku południowym równoległą via Salicotto wchodzi się w rejon Torre contrada, z muzeum (pod numerem 76) i placem z fontanną kilka domów dalej. Ulica ta i via San Martino prowadzą do końca Terzo di San Martino i do Santa Maria dei Servi, masywnego kościoła klasztornego serwitek. We wnętrzu są dwa kontrastujące ze sobą freski ukazujące Rzeź niewiniątek —jeden to gotycka wersja Lorenzettiego w drugiej kaplicy za ołtarzem głównym, a drugi to renesansowe potraktowanie tematu przez Matteo di Giovaniego (1492) w piątej kaplicy po prawej stronie. W kościele jest także kilka pięknych obrazów ołtarzowych pędzla Lippa Memmi i Taddeo di Bartola.

Na południowy zachód od Campo

Via di Citta przecina najstarszą, katedralną dzielnicę miasta i zabudowana jest jednymi z najpiękniejszych prywatnych palazzi w Sienie. Palazzo Chigi-Saracini pod numerem 82 to gotycka perła, z wygiętą fasadą i dziedzińcem z tyłu (na który można wejść). W samym pałacu, zamkniętym dla publiczności, mieści się Accademia Chiggiana, która organizuje programy muzyczne i obejmuje galerię sztuki (rzadko czynną), z dziełami Botticellego i Donatella.

Na lewo przy końcu via San Piętro prowadzi do Pinakoteki (pn. 8.30-14.00, wt.-sb. 8.30-19.00; 3000 L), mieszczącej się w XIV-wiecznym pałacu. Zbiory są prawdziwą wystawą sieneńskiego malarstwa gotyckiego, lecz zaledwie kilka obrazów dorównuje dziełom Martiniego i Lorenzettiego w Palazzo Pubblico czy Duccia w muzeum katedralnym.

Idąc dalej na południe przechodzi się obok kościoła Sant’Agostino, o kapryśnych godzinach otwarcia, z freskami Sodomy i Matteo Giovanniego oraz skrawkiem ogrodu botanicznego z tyłu. Stąd można iść na przyjemną przechadzkę wzdłuż via della Cerchia, gdzie jest kilka dobrych restauracji z lokalną kuchnią (patrz,, Szczegóły praktyczne”) koło kościoła Santa Maria del Carmine: w zasadzie jest to studencka część miasta. Idąc via del Fosso di San Ansano na północ od placu Carmine, znajdziesz się na wiejskiej drodze z tarasowymi winnicami u dołu, prowadzącej do placu contrady Selva (Las) i kościoła San Sebastiano. Do Duomo (katedry) idzie się stąd po schodach vicolo di San Girolamo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *